Ik ben een…Trainer · CoachHR · Team · LeiderDistributeur
Emotions of Normal People · hoofdstuk XVIII van XVIII ← Overzicht van alle hoofdstukken
Deel 6 · Gezond leiderschap
XVIII
Emotional Re-education

Emotionele her-educatie

Hoe geef je gezond leiding? Niet via dwang, maar via invloed en steun.

Je leest op deze pagina hoofdstuk XVIII van het boek Emotions of Normal People van William Marston, de oerbron van DISC.

HBG-toevoeging · leeswijzer in onze taal
HBG-illustratie bij hoofdstuk XVIII, Emotionele her-educatie
HBG-illustratie · door HBG toegevoegd om dit hoofdstuk toegankelijk te maken. Geen onderdeel van Marstons origineel.

In het kort

Marston sluit af met leiderschap. Hij onderscheidt twee soorten. De een leidt vanuit macht en bezit, en mensen volgen omdat ze iets nodig hebben. De ander leidt vanuit verbinding, en mensen geven zich vrijwillig over.

Wie leidt met dwang, bereikt gehoorzaamheid. Wie leidt met verbinding, bereikt toewijding. En toewijding is sterker en duurzamer.

Hoe normaal iemand ook is, hij is van jongs af aan geleerd zijn eigen gedrag te meten met de meetlat van de conventie. Wat zijn vader voor hem deed, en wat de buren nu doen, geldt als de norm van het normale. En die belachelijke maatstaf wordt voor een groot deel gesteund door de zogenoemde sociale wetenschappers van vandaag, blijkbaar omdat de psychologie tot nu toe geen tastbare beschrijving van een normaal mens heeft geleverd, alleen een statistische.

Een stoutmoedig psychiater stelde onlangs onomwonden dat als een meisje op een school zat waar de meesten rookten en dronken, zij in aanmerking kwam voor psychiatrisch onderzoek als zij weigerde ook te roken en te drinken. Ik neem aan dat hij roken en drinken niet als toets van sociale overgave bedoelde, maar als nadrukkelijke regel dat het gemiddelde gedrag van een groep de juiste maatstaf is waarmee de normaliteit van elk lid wetenschappelijk kan worden gemeten. Geen beginsel voor de studie en verbetering van de mens kan verderfelijker zijn.

In dit hoofdstuk · 7 delen
  1. We tonen elkaar het minst normale
  2. De innerlijke twijfel
  3. Normaal is niet wat de buurman doet
  4. Machtsleiders zijn geen liefde-leiders
  5. Wat een liefde-leider kenmerkt
  6. Vrouwen als leiders
  7. Leiderschap leren volgen
Deel 1 van 7

We tonen elkaar het minst normale

HBG-beeld bij We tonen elkaar het minst normale
HBG-toevoeging · samenvatting en beeld in onze stijl. Geen onderdeel van Marstons origineel.

In het kort, in onze taalWe laten elkaar alleen zien wat goed uitkomt. Daardoor gaan we een groot deel van ons gezonde zelf als afwijkend zien.

Mensen zien alleen het minst normale deel van elkaar

Het is om meerdere redenen verderfelijk, maar vooral om deze. Het deel van iemands gedrag dat een ander kan waarnemen, is een klein en onrepresentatief deel van al zijn bewuste doen en laten. Het deel dat iemand anderen laat zien, is juist dat deel waarvan hij denkt dat het in hun ogen het meest deugt en hem dus het meeste voordeel oplevert. Mensen leren van jongs af aan dat het juiste is wat je wordt opgedragen door wie je kan belonen. Kinderen gedragen zich daarom bij hun ouders volgens de regels van de ouders. Bij andere kinderen is hun gedrag heel anders, maar ook niet geheel normaal, want ook daar hebben ze al geleerd het effect te maken dat het gunstigst voor henzelf is. Pas in het volstrekte geheim, met niemand erbij, gedraagt het kind zich radicaal anders. Dat geheime gedrag is het meest normaal. Toch leert het kind het al snel als het meest abnormaal te zien.

Naarmate iemand ouder wordt, wordt zijn zichtbare gedrag steeds meer bepaald door wat hij denkt dat anderen goedkeuren en het rijkst belonen. Zijn eigen normale zelf, bepaald door de bouw van zijn lichaam, blijft zich in het geheim uiten, maar dat normale gedrag wordt geleidelijk haast geheel innerlijk, om zich niet te verraden in een daad die hem in de ogen van anderen schaadt. Zo leren mensen, door zich naar het zichtbare gedrag van hun groep te voegen, meer dan de helft van hun normale zelf als abnormaal te zien. Om normaal te blijven gelden, moeten ze hun eigen natuurlijke, geheime gedrag als abnormaal blijven beschouwen. En al vermoeden ze scherp dat andere leden van hun groep zich in het geheim net zo gedragen, ze leren die geheime normaliteit, zodra ze aan het licht komt, als weerzinwekkend abnormaal te zien. Zodra ze horen dat buurman zijn geluk vindt bij een vrouw die niet als zijn echtgenote kan worden voorgesteld, veroordeelt elke in het geheim normale burger dat gedrag met alle felheid die hij in huis heeft. Weer een steen op de last van abnormaliteit waaronder de mensheid gebukt gaat.

Deel 2 van 7

De innerlijke twijfel

HBG-beeld bij De innerlijke twijfel
HBG-toevoeging · samenvatting en beeld in onze stijl. Geen onderdeel van Marstons origineel.

In het kort, in onze taalHoe normaler iemand is, hoe sterker vaak de innerlijke overtuiging dat hij afwijkt. Marston wil die twijfel wegnemen.

De innerlijke overtuiging van abnormaliteit

Dit alles betekent voor de emotionele heropvoeding dat de klinisch psycholoog voor de gigantische taak staat normale mensen ervan te overtuigen dat het normale deel van hun emoties normaal is. Hoe normaler ze zijn, hoe sterker hun innerlijke overtuiging van abnormaliteit. Het is dus makkelijk een normaal liefdesverlangen aan te wijzen dat de persoon al voor volstrekt abnormaal houdt, en hem, of eerder haar, te overtuigen dat die geheime emotie moet worden gesublimeerd tot het leren van kerkmuziek of het schrijven van nooit gepubliceerde opstellen over kunst. Maar het is dwaas te denken dat die zogenoemde sublimaties iets anders doen dan de vrouw beroven van een deel van haar normale zelf, dat ze voor de analyse tenminste nog een kans had ooit op een normale manier te uiten.

Deel 3 van 7

Normaal is niet wat de buurman doet

HBG-beeld bij Normaal is niet wat de buurman doet
HBG-toevoeging · samenvatting en beeld in onze stijl. Geen onderdeel van Marstons origineel.

In het kort, in onze taalGezond gedrag hangt niet af van de meerderheid om je heen, maar van de vraag of je drijfveren in de goede volgorde staan.

Normaliteit hangt niet af van wat je buurman doet

De enige praktische emotionele heropvoeding leert mensen dat er een norm van gedrag bestaat die op geen enkele manier afhangt van wat de buren doen of van wat ze denken dat de buren willen. Mensen moeten leren dat de liefde-delen van zichzelf, die ze voor abnormaal zijn gaan houden, volkomen normaal zijn. En meer nog, dat liefde, echte liefde en geen seksuele appetijt, in de mens het uiteindelijke doel van alle handelen is, en dat appetijt daarvoor altijd aan liefde moet worden aangepast. Bij die boodschap staat de heropvoeder meteen voor de opgave de mens genoeg te bevrijden van de bestaande, door appetijt beheerste maatstaven om zijn ware zelf normaal te laten uiten. Afwijkingen houden zichzelf vooral in stand door afgedwongen conformiteit met dingen. Moderne appetijten zijn monsterlijk ontwikkeld. Om ze zelfs maar deels te stillen hebben we dingen nodig, en nog meer dingen, en om die te krijgen moeten we ons schikken naar wie ze bezit. Zij stellen de norm, en wel een die conformiteit met hun eigen dingenjacht afdwingt. De leer dat het gemiddelde zichtbare gedrag van een groep de norm is, betekent in werkelijkheid dat de mate waarin je je naar dingen schikt de maat van je normaliteit is. Wat een verbijsterende leer: je bent normaal in de mate waarin je bereid bent een deel van jezelf op te geven om meer dingen te krijgen.

Hoe kunnen we het normale deel bevrijden van de noodzaak zich naar een abnormale norm te schikken? Mensen moeten eerst leren dat de vereiste conformiteit niet met de abnormale delen van de bezitters is, maar met hun normale appetijt-delen. Die mensen, of hun voorouders, wonnen hun bezit door zich nooit naar een sterkere tegenstander te schikken, behalve op een manier berekend om die tegenstander te domineren. Passen we die eerste regel van appetijt-succes toe op het overwinnen van de valse norm, dan moet wie normaal wil zijn zulke bezitters niet zien als meerdere bondgenoten aan wie hij zich moet overgeven, maar als tijdelijk sterkere tegenstanders naar wie hij zich schikt om ze uiteindelijk te domineren.

Deel 4 van 7

Machtsleiders zijn geen liefde-leiders

HBG-beeld bij Machtsleiders zijn geen liefde-leiders
HBG-toevoeging · samenvatting en beeld in onze stijl. Geen onderdeel van Marstons origineel.

In het kort, in onze taalWie leidt vanuit macht en bezit, is nog geen leider die verbindt. Marston zet die twee scherp tegenover elkaar.

Appetijt-leiders zijn geen liefde-leiders

Mensen met appetijt-overwicht hebben de rol van liefde-leider wederrechtelijk ingenomen op grond van hun appetijt-kracht. Ze menen niet alleen voor te schrijven wat anderen moeten doen om een deel van hun rijkdom te krijgen, maar ook wat het publiek voor zijn eigen bestwil moet doen, zonder enige hoop op een deel van de buit. Een man die zijn leven aan appetijt wijdde, of wiens positie afhangt van het behoud van groot bezit, kan geen andere gedragsregels voorschrijven dan appetijt-regels. Evenmin kan hij nalaten zijn overwicht te gebruiken om zwakkeren in zijn eigen belang te laten handelen. Aanvaardt het publiek zulke mannen niet alleen als appetijt-heersers maar ook als liefde-leiders, dan blijft de volstrekt abnormale onderdrukking van liefde bestaan. Maar kan de heropvoeder de mensen leren zich slechts zover naar de regels van appetijt-leiders te schikken als nodig is om de bron te domineren en een eigen bestaan op te bouwen, dan is er hoop. Dan zijn ze vrij hun eigen normaliteit te erkennen en geleidelijk een nieuwe gedragscode te vormen, gebaseerd op het overwicht van liefde en de dienstbaarheid van appetijt. Bij mannelijke patienten heb ik dit programma genoeg beproefd om te weten dat het kan werken.

Maar wat gebeurt er met de man tijdens die heropvoeding? Tegen de tijd dat hij zijn eerste appetijt-succes heeft, is hij al goed op weg naar diezelfde dominante remming van alle liefde die alle dingenjagers kenmerkt. In het mannenlichaam is blijkbaar geen betrouwbare inwendige liefde-prikkel. Wel een sterk inwendig appetijt-mechanisme, de hongerpijn, dat meermaals per dag werkt. Daardoor krijgen geslaagde mannen steevast een enorm overwicht van appetijt. Tegen de tijd dat die drang succesvol wordt in de wedijver met andere mannen, is het overwicht van appetijt over liefde nog verder overdreven, en lijkt geen enkele hoeveelheid liefde-prikkeling door een vrouw liefde nog te kunnen herstellen naar de plaats die ze had toen de man minder geslaagd was.

In de zeldzame gevallen waarin dat niet gebeurt, en de man na zijn succes de appetijt-code wil wijzigen om liefde als normaal te erkennen, loopt hij grote kans op appetijt-rampspoed door zijn vermetelheid liefde te verdedigen. Een voorbeeld lijkt rechter Ben Lindsey van Denver, die onlangs zijn ambt verloor, blijkbaar door zijn inzet om liefde uit de greep van appetijt te bevrijden. Voorlopig ben ik tot de gevolgtrekking gekomen dat mannelijk liefde-leiderschap vrijwel onmogelijk is, om twee redenen. Ten eerste is het mannenlichaam niet gebouwd voor actieve liefde, en houdt het de man niet genoeg liefde-geprikkeld om zijn overontwikkelde appetijt te beheersen. Ten tweede kan hij, als hij appetijt-leiderschap bereikt, dat niet in liefde-leiderschap omzetten, omdat anderen zich niet genoeg aan hem overgeven.

Deel 5 van 7

Wat een liefde-leider kenmerkt

HBG-beeld bij Wat een liefde-leider kenmerkt
HBG-toevoeging · samenvatting en beeld in onze stijl. Geen onderdeel van Marstons origineel.

In het kort, in onze taalMarston beschrijft de eigenschappen van een leider die mensen laat groeien in plaats van klein houdt.

De eigenschappen van een liefde-leider

Wat maakt een actieve liefde-leider? Vier eigenschappen zijn nodig. Ten eerste een organisme waarvan de inwendige prikkels vooral actieve liefde oproepen, boven passie of enige vorm van appetijt. Ten tweede genoeg appetijt-kracht om zichzelf te onderhouden, zonder direct of indirect afhankelijk te zijn van wie zich aan de leider overgeeft. Ten derde genoeg wijsheid om alle emotiemechanismen van de volwassen mens te begrijpen. Ten vierde genoeg praktische kennis van de bestaande sociale en economische instellingen om de nodige hervormingen zo aan te passen dat ze een maximale normaliteit bij het publiek oproepen. Aan deze vier voldoet vandaag waarschijnlijk niemand ter wereld. Maar samen vormen ze een geheel praktisch patroon van persoonlijkheid, dat binnen enkele generaties kan ontstaan als de emotionele opvoeding gericht wordt op het vormen van liefde-leiders, en tegelijk op een bijbehorende houding van passieve liefde bij de mensen die liefde-leiderschap nodig hebben.

Deel 6 van 7

Vrouwen als leiders

HBG-beeld bij Vrouwen als leiders
HBG-toevoeging · samenvatting en beeld in onze stijl. Geen onderdeel van Marstons origineel.

In het kort, in onze taalVoor zijn tijd radicaal: Marston ziet juist vrouwen als geschikte liefde-leiders, mits economisch zelfstandig.

Vrouwen opleiden tot liefde-leiders

Waar moet de heropvoeder zoeken naar mensen die tot liefde-leider kunnen worden gevormd? Op mannen is niet te rekenen, tenzij het mannenlichaam radicaal verandert. De enige mogelijke kandidaten zijn dus vrouwen. Maar van de vier eigenschappen bezit de vrouw van nu alleen de eerste: een organisme met toereikende inwendige liefde-prikkels. Het meest hoopvolle teken van emotionele ontwikkeling in de hele geschreven geschiedenis is voor mij dat vrouwen zowel de macht als de bereidheid beginnen te ontwikkelen om in hun eigen onderhoud te voorzien. Wordt die macht drie of vier keer zo groot als nu, dan zullen sommige vrouwen de tweede eigenschap verwerven, appetijt-zelfstandigheid. Juist door appetijt-overwicht alleen hebben mannen het grootste deel van de geschiedenis de wereld geregeerd.

Vermoedelijk hielden vrouwen zich zo lang in met het ontwikkelen van dominantie tot zelfstandigheid omdat ze liefde zozeer verkozen boven appetijt. Ik vroeg onlangs een klas van dertig meisjes te kiezen tussen een ideale liefde en een miljoen dollar. Deze meisjes, studentes aan een school voor lichamelijke opvoeding, bleken in andere tests veel dominanter dan de gemiddelde groep. Vijfentwintig kozen de liefde, vijf het miljoen. Toch beseffen moderne vrouwen eindelijk dat een liefdesverhouding thuis volstrekt onmogelijk is zolang ze hun liefde voor appetijt moeten gebruiken om onderhoud van man of geliefde te krijgen. Ze rusten zich daarnaar uit, en er is grote hoop dat liefde zich uit haar abnormaal omgekeerde verhouding tot appetijt begint te bevrijden zodra vrouwen niet alleen genoeg dominantie winnen om zichzelf te onderhouden, maar ook het recht opeisen dat te blijven doen in al hun verhoudingen met mannen. Het voortbrengen van kinderen is in de meeste verbintenissen niet te rechtvaardigen, maar wordt het wel gerechtvaardigd ondernomen, dan is er goede grond de vrouw te adviseren vooraf voldoende eigen middelen te hebben om zichzelf en het kind door de periode van appetijt-onmacht te dragen, en om van de man te eisen dat hij minstens gelijk deelt in het huishouden en de zorg voor de kinderen.

Dat de vrouw de laatste twee eigenschappen verwerft, ligt nog ver in de toekomst. Maar de heropvoeder moet de verantwoordelijkheid nemen de emotiemechanismen te ontdekken en te beschrijven, en vrouwen zorgvuldig in hun betekenis en beheersing te onderwijzen. In mijn ervaring wordt de praktische kennis die we al hebben, vooral over liefde en voortbrenging, veel sneller opgenomen door studentes dan door mannen. Voor de kennis van de appetijt-mechanismen geldt nu het omgekeerde. Maar zodra vrouwen ook die kennis nodig hebben om hun eigen kinderen te onderwijzen, de bestaande vorm van vrouwelijk liefde-leiderschap, zoeken ze die gretig, zoals blijkt uit de sterke groei van organisaties voor kinderstudie. De laatste eigenschap, praktische kennis van politiek en instellingen, zou moeten voortkomen uit de toegenomen dominantie van de vrouw en haar deelname aan allerlei appetijt-activiteit. Vrouwen nemen al deel aan het openbare leven, al met nog onbevredigend resultaat, althans in Amerika. Het hoort tot het opbouwende programma van de heropvoeder vrouwen emotionele analyses van bestaande politieke en sociale methoden aan te bieden.

Deel 7 van 7

Leiderschap leren volgen

HBG-beeld bij Leiderschap leren volgen
HBG-toevoeging · samenvatting en beeld in onze stijl. Geen onderdeel van Marstons origineel.

In het kort, in onze taalTot slot: hoe mensen leren zich gezond te verbinden met een leider die hen dient. Succes in dienst van geluk.

Mannen en vrouwen leren liefde-leiderschap te volgen

Het tweede deel van het programma, mannen en minder actief ontwikkelde vrouwen leren met passie te reageren op de actieve liefde-leiders, moet aan de vrouw zelf worden overgelaten. Geen taak past beter bij haar normale emotionele uitrusting, zodra die normaliteit openlijk erkend is. Maar de vrouw moet leren haar liefde-kracht uitsluitend voor het welzijn van de mensheid te gebruiken, en niet voor haar eigen vernietigende appetijt-bevrediging, zoals zoveel vrouwen onder het huidige stelsel doen. Mannen hebben een hevige afkeer van het idee zich aan vrouwen over te geven. Toch spannen ze zich tot het uiterste in om juist zo'n hartstochtelijk overgevende band te vormen met vrouwen die hen hebben gecaptiveerd. Aanvaardt de vrouw die band, en is zij geleerd haar liefde-overwicht de hele verhouding door te behouden, dan volgt groot geluk voor beiden. Het passievolle genot van de man in overgave kan dan de hele verhouding door worden opgeroepen, in plaats van treurig weg te ebben zoals nu zo vaak gebeurt wanneer de vrouw na het huwelijk in een overgevende rol wordt gedwongen.

Conformiteit die uit overgave voortkomt, kan op prettige wijze worden geleerd. Dat is een bijkomend voordeel van dit programma. Want zowel conformiteit als dominantie krijgen, wanneer ze in dienst van een passie staan, al de prettigheid van die passie in plaats van hun vroegere onprettigheid, zonder ook maar iets aan appetijt-doelmatigheid te verliezen. Het voorgestelde programma draagt dus zowel de belofte van appetijt-succes als van liefde-geluk in zich. Want in plaats van de omgekeerde verhouding waarin geluk aan succes wordt aangepast en beide daardoor mislukken, moet succes aan geluk worden aangepast.

Waar wij afwijken van Marston: dit slothoofdstuk is deels vooruitstrevend en deels sterk gedateerd. Zijn pleidooi voor economische zelfstandigheid van vrouwen en gedeelde zorg was voor 1928 opmerkelijk modern. Maar zijn hele bouwwerk rust op vaste, biologisch bepaalde sekserollen, mannen van nature appetijt-gedreven, vrouwen van nature liefde-gedreven, en op het idee dat alleen vrouwen tot echt leiderschap in staat zouden zijn. Die essentialistische aannames delen wij niet. Wij nemen het bruikbare kernidee over, dat dienend leiderschap dat mensen laat groeien superieur is aan leiderschap uit eigenbelang, maar niet zijn onderbouwing via vaste rolpatronen van man en vrouw.

Bron en verantwoording

Controleer dit hoofdstuk aan de bron

Deze hertaling volgt hoofdstuk XVIII van Emotions of Normal People (William Marston, 1928, publiek domein). Hieronder lees je de volledige originele Engelse tekst van dit hoofdstuk, met de oorspronkelijke paginanummers, zodat je alles kunt nalezen en verifieren. Je kunt ook de volledige woordgetrouwe Nederlandse vertaling en het Engelse origineel downloaden.

De woordgetrouwe NL-vertaling, het Engelse origineel, de HBG-versie en Marston 2.0 zijn gratis te downloaden zodra je een HBG-account aanmaakt en je e-mailadres bevestigt. Zo blijft dit gedachtegoed beschikbaar voor iedereen die er echt mee aan de slag wil.

Lees de originele Engelse tekst van hoofdstuk XVIII · Marston, 1928
Dit is de oorspronkelijke Engelse tekst zoals Marston die in 1928 schreef, inclusief de originele paginanummers. Onze Nederlandse hertaling hierboven volgt deze tekst getrouw. Zo is elke passage terug te leiden naar de bron.

No matter how normal a person may be, he has been taught, from earliest childhood, to evaluate his own behaviour by the measuring stick of convention. What his father did before him, and what his neighbours are now doing around him, constitute the standard of normalcy. And this ridiculous method of evaluation is, to a considerable extent, sanctioned by the so-called "social scientists " of to-day evidently because psychology, so far, has failed to furnish any tangible description of a normal human being, save a statistical one*. A bold psychiatrist, not so long ago, frankly stated that if a young girl attended a school where a majority of the other girls smoked and drank, she would be eligible for psychiatric examination if she refused also to smoke and drink. I take it that the eminent doctor who made this assertion did not mean to suggest smoking and drinking as a test of social submission to girl friends, but rather as an emphatic laying down of the rule that average behaviour of a given group constitutes a proper standard by which the normalcy of any member of the group may be scientifically measured. No principle for study and improvement of the individual could be more pernicious than this.

People Only See the Least Normal Part of Other People's Behaviour

It is pernicious for several reasons, but principally for this. The part of the behaviour of any member of a group of human

pagina 610

beings which any other member of the group is able to observe, constitutes a small and unrepresentative fraction of the other person's total conscious activities. The part of any individual's behaviour which he permits other individuals to observe is that part which he believes will find most merit in the observer's eyes and, therefore, will probably procure the

maximum benefit, of one sort or another, for the person observed.

People are taught, from earliest childhood, that the " right thing to do " is what they are told to do by those who are able to give them rewards. Children tend, therefore, to behave, in the presence of their parents, according to the rules of behaviour set by the parents. With other children, their behaviour is quite different. Still, their responses are not wholly normal, because they have already learned to shape their actions in such a way as to produce the effect upon other children most advantageous to themselves. In absolute secret, however, with no other individuals present, the child behaves in a radically different manner. This secret conduct is most normal. Yet the child quickly learns to regard it as most abnormal. As the individual grows older, his explicit behaviour becomes more and more controlled by what he thinks other people will approve of, and will reward him for most handsomely. His own normal self, determined as it is by his physical body structures, continues to express itself in

pagina 611

secret, but gradually this normal behaviour becomes almost wholly implicit, in order not to reveal itself in some action not beneficial to the subject in the eyes of his fellows. Thus human beings, by adhering to the general type of observable behaviour in their own group, learn to regard more than one half of their normal selves as abnormal. In order to continue to be thought normal, they must continue to regard their own natural, secret behaviour as abnormal. Moreover, though they may have a shrewd suspicion that other members of their particular group are behaving in secret very like themselves, they quickly learn to regard such secret normalcy of their fellows, whenever discovered, as disgustingly abnormal also. Upon learning that neighbour John Smith is secretly enjoying a true love relationship with a woman who could not advantageously be presented as Mrs. Smith, each secretly normal individual quickly denounces Smith's conduct with all the virulence at his command. Another stone has been added to the burden of abnormality under which humanity is labouring.

The " Inner Conviction " of Abnormality

All of which means, so far as emotional re-education goes, that the stupendously difficult task confronting the clinical

psychologist is to convince normal people that the normal part of their emotions is normal. The more normal they are, the more people tend to entertain an " inner conviction " of abnormality. It is very easy, therefore, to detect some normal love longing which the subject already believes to be

pagina 612

utterly abnormal, and to convince him (or more likely her), that his secret emotion must be " sublimated " into learning to play church music, or writing essays on art, which will never be published. But it is ridiculous to suppose that these so called " sublimations " will really do anything more than deprive the woman of part of her normal self which, prior to the " analysis ", she had at least a fighting chance of ultimately expressing overtly in a normal way.

Psycho-Neural Normalcy of Behaviour Does Not Depend Upon What One's Neighbour Does

The only practical emotional re-education consists in teaching people that there is a norm of psycho-neural behaviour, aot dependent in any way upon what their neighbours are doing, or upon what they think their neighbours want them to do. People must be taught that the love parts of themselves, which they have come to regard as abnormal, are completely normal. More than this, people must be taught ultimately, that love (real love, not " sex appetite "), constitutes, in the human organism, the ultimate end of all activity, and that to gain this end appetite emotion must first, last, and always be adapted to love.

When this teaching is suggested, the emotional re-educator is at once faced with the problem of freeing the individual sufficiently from the existing standards of appetite-controlled society to permit him to express his psycho-neural self normally. Emotional abnormalities perpetuate themselves principally through compulsory compliance with things. Modern appetites are monstrously developed. To satisfy them, even partially, we must have things, and more things,

pagina 613

and to get things we are obliged to comply with the people who now possess them. They set the standards. And they set standards, naturally, which enforce compliance with their own thing-getting activities, and which tend to make those activities more successful. The doctrine of taking the average, observable behaviour of any group as the definition of normal behaviour, really means that the degree of compliance with

things which any person manifests is the measure of his normality. What an astounding doctrine ! You are normal, according to this doctrine, in proportion to the amount of yourself that you are willing to give up, or to consider abnormal, in order to get more things.

How, then, can we free the normal part of our subject from the necessity of complying with an abnormal standard in order to satisfy his appetite ? People must be taught, first of all, that the compliance required for the getting of things is not a compliance with the abnormal parts of the thing-possessors, but with the normal appetitive portions of these individuals. These men, themselves, or their ancestors, won their possessions by never complying with any superior 'antagonistic force, except in a way calculated to dominate that very opponent. Applying this first rule of appetitive success to the very problem of over-coming the false standard of normalcy which owners of things seek to enforce, the person who would be normal must be advised to regard such individuals not as superior allies, to whom it is necessary to submit, but as temporarily superior an-

pagina 614

tagonists, with whom it is necessary to comply in order ultimately to dominate them.

Appetitive Leaders Are Not Love Leaders

The fact is that persons of appetitive superiority have usurped the position of love leaders by virtue of their superior appetitive strength. They assume to dictate not only what other people must do in order to receive a share of their wealth and power, but also what the public in general must do, supposedly for its own good, without any hope of sharing in the spoils. It is impossible for a man who has spent his life in appetitive activity, or whose pre-eminent position depends upon successful maintenance of vast possessions, to prescribe any rules of conduct other than appetitive rules. It is likewise impossible for him to avoid using his dominant supremacy to compel less powerful people to act in a way favourable to his own interests. If, then, the public at large accept men of this type, not only as appetitive dictators but also as supposed love leaders of humanity, the present utterly abnormal suppression of love must continue.

If, however, it is within the power of the emotional reeducator to teach people in general that they should comply

with rules of conduct dictated by appetitive leaders, only to a sufficient extent to dominate the source of supply, and obtain independent meSns of their own, there is hope. Then people will be free to recognize their own normalcy, and to establish, gradually, a new code of conduct, based upon love

pagina 615

supremacy and appetitive subserviency. I 4iave tested this programme in the cases of male clinical subjects sufficiently to know that it can be made to work.

But what happens to the man during this process of reeducation ? By the time he has acquired his first appetitive success, he is well on his way to the same dominant inhibition of all love emotion that obtains in the controlling emotional set of all thing-getters and possessors. There is, apparently, no dependable intra-organic love stimulatiorr within the male organism. There is a strong intra-organic appetitive stimulus mechanism, hunger pangs, operating several times each day. As a result of this physical condition of 'affairs successful males invariably acquire a tremendous over balance of appetitive emotion response. By the time this appetitive drive is employed to the point of becoming successful in competition with other males, the preponderance of appetite over love has become still further exaggerated, and no amount of love stimulation administered by a woman, or women, under ordinary conditions, seems able to restore love to the place of importance which it may have held in the man's total emotional pattern when he was less successful.

In those rare instances were this does not occur, and where the man, after becoming successful, seeks to alter the appetitive code to permit some part of love to be recognised as normal, he is quite likely to suffer appetitive disaster as a result of his temerity in championing love. A case in point seems to be that of Judge Ben Lindsey, of Denver, who recently lost his judgeship, apparently as a result of his activities directed toward freeing love from appetitive control. 1 As a result of my own observations so far, I have reached the tentative conclusion that male love leadership

pagina 616

is virtually impossible, for the two reasons stated. First, a man's body is not designed for active love, and does not, therefore, keep him sufficiently love stimulated to control his over developed appetite. Second, if he attains appetitive

1 Judge Lindsey 's opinions on the subject are to be found in his two books, The Revolt of Modern Youth, and The Companionate Marriage.

leadership, he is unable to turn this into love leadership, because other people will not submit to him sufficiently.

Qualifications of a Love Leader

What are the qualifications of an active love leader, in the situation under 4 discussion ? There are four requisite attributes. First, an organism whose intra-organic stimulus mechanisms cause active love emotion to be evoked, preponderantly over passive love (passion), or any phase of appetite emotion. Second, sufficient appetitive power for self-support, without dependence, directly or indirectly, upon the persons who submit to the leader's direction. Third, a person with sufficient wisdom to understand all the emotion mechanisms 'of the adult organism. Fourth, a person with sufficient 'practical knowledge of existing social and economic institutions to be able to adapt the necessary measures of social reorganization, so as to evoke a maximum normalcy of emotional response from the public.

pagina 617

These four requirements probably cannot be met by any one in the world to-day. But they represent a wholly practical pattern of personality, which can be evolved, within a few generations, if emotional education is directed specifically towards the training and development of love leaders; and simultaneously, toward development of a corresponding attitude of passive love on the part of the people who are in need of love leadership.

Emotional Re-education of Women To Become Love Leaders

Where can the emotional re-educator look for persons capable of being trained toward ultimate love leadership ? We have already seen that males cannot be counted on, unless the male organism changes radically. The only possible candidates for love leader training, therefore, are women. But of the four qualifications specified above, women of the present day possess only the first, namely, an organism containing adequate intra-organic love stimulus mechanisms.

It seems to me by far the most hopeful symptom of emotional evolution within the period of recorded human history, however, that women are beginning to develop both the power and willingness to support themselves. When this power is developed to three or four times its present

capacity, some women, at least, will have acquired the second essential attribute of actjve love leadership, namely, appetitive self reliance. The necessity for such appetitive independence

pagina 618

in a real love leader should be emphasized again at this point. It is by virtue of appetitive supremacy, alone, that males have ruled the world during the major portfon of our racial history.

Presumably, it is because women so vastly preferred love responses to appetitive activity that they refrained so long from developing dominance to the point of appetitive self dependence. For example, I asked a class of thirty girls, recently, to express their preference between having an ideal love affair and possessing a million dollars. These girls are students in a physical training school, and have "shown themselves, in other tests, to be much more dominant than the average female group. Twenty-five expressed preference for the love affair, and five for the million dollars. Despite this preference for love, however, modern women are realizing, at last, that love relationship in the home is utterly impossible,, so long as they must use their love for appetite in obtaining support from husband or lover. They are equipping themselves accordingly; and there is great hope that love will begin to free itself from its present abnormally reversed relationship to appetite, as soon as women not only win sufficient dominance power to support themselves, but also demand the right to continue to support themselves throughout all relationships with.males. The creation of children is not justifiable in a majority of unions between the sexes; but when the creation responses are justifiably undertaken, there is sound psychological ground for advising the woman to provide, before-hand, sufficient funds of her own to carry both herself and the child through the period of her physical incapacity for appetitive work. There is sound psychological ground, also, for requiring the male to share equally, at least, in the home work and the care of children.

pagina 619

Woman's attainment of the last two qualifications for love leadership is still far in the future. The emotional re-educator, however, must take the responsibility for discovering and describing human emotional mechanisms, and for instructing women carefully in their meaning and control. In my experience, at least, I have found that whatever practical knowledge we already possess, especially concerning the love and

creation mechanisms, is intellectually assimilated far more rapidly by girl students than by me$. The reverse is true, of course, at the present time, with regard to knowledge of the appetitive mechanisms. But when women require this knowledge, also, for the purpose of teaching their own children (the existing type of female love leadership), they seek it eagerly, and study it diligently, as evidenced by the extraordinary growth of " Child Study " organizations in recent years.

The final requirement for active love leadership of humankind by women, namely, that of a practical knowledge of political and social methods and present institutions, should develop from woman's increased dominance development, and from her consequent active participation in appetitive activities of all kinds. Women have already undertaken participation in public life, though not yet with satisfactory results, at least in America. It should be an important part of the emotional re-educator's constructive programme for women,,to offer emotional analyses of existing political and social methods and procedures.

pagina 620

Emotional Re-education of Men and Women to Follow Love

Leadership

It seems apparent that the second part of the suggested programme of emotional re-education, namely, the training of males and less actively developed women in passion response to the active love leaders, must be left to woman herself. No task could be found more compatible with woman's normal emotional equipment, once its normalcy is publicly acknowledged. But woman must be taught to use her love power exclusively for the benefit of humanity and not for her own destructive, appetitive gratifications, as so many women are doing, under the present appetitive regime.

Men dislike intensely the idea of submitting to women. Yet, at the same time, they exert themselves to the utmost to establish just such passionately submissive relationships with women who have captivated them. If, when such a relationship is accepted by the woman, she has been taught to continue her captivatress' love supremacy throughout the entire duration of her love relationship with the male, great happiness must result for both. The man's passionate enjoyment of submission can be evoked continuously, throughout

the relationship, instead of lapsing, lugubriously, as now happens so frequently, when the woman is compelled to shift to a submissive role after marriage.

pagina 621

Compliance, if it springs from submission, may be pleasantly learned. This is an incidental benefit to be derived from such an emotional re-education programme as that suggested. For both compliance and dominance, if exercised for the sake of carrying out a passion response, gain all the pleasantness of the passion in place of their previous unpleasantness, without losing their appetitive efficacy in the slightest degree. The emotional re-education programme suggested, therefore, nolds the potentiality of appetitive success as well as love happiness. For, in place of the reversed conflict relationship of happiness adapted to success, which, at the present tiijie, partially defeats both, success must be adapted to happiness.

Veelgestelde vragen

Wat bedoelt Marston met gezond leiderschap?
Leiden via invloed en steun in plaats van dwang. De beste leider wint mensen door ze te dienen, en maakt zichzelf uiteindelijk overbodig door ze zo sterk te maken dat ze hem niet meer nodig hebben.
Wat is love leadership?
Marstons term voor leiderschap dat verbindt in plaats van beheerst. Hij zette het scherp tegenover leiderschap uit macht en hebzucht. Zijn kern: succes moet in dienst staan van geluk, niet andersom.
Hoe pas je dit vandaag toe?
Vraag jezelf af of de mensen om je heen groeien, of dat je ze klein houdt zodat ze je nodig blijven hebben. Dienend leiderschap is geen zachte optie, maar de sterkste vorm die er is.